خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و رنجهای ناشی از آن است. شاعر از ستم معشوق شکایت میکند و میگوید که حتی بلاها از حال او خبر دارند. او از عفو و بخشش میگوید و اشاره میکند که عشق راهی پرخطر است. همچنین، شاعر تأکید میکند که دل بستن به غیر از معشوق ممکن نیست و داستان عشق همیشه تازه است.
متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آنها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۱۴۷ - ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند
ز روی پردگی ما چو پرده بر گیرند
به روی پرده نکویان پرده در گیرند ۱
چنانم از ستمت کز پی تسلی خویش
بلا کشان تو از حال من خبر گیرند ۲
به آب عفو بشو جرم عالمی ورنه
شراره ی که تر و خشک جمله در گیرند ۳
گر این بود ره عشق تو سالکان طریق
سراغ منزل از این راه پر خطر گیرند ۴
گرفتم اینکه توان بست دل بغیر تویی
کدام دل که توانند از تو بر گیرند ۵
هنوز تازه بود داستان عشق (سحاب)
هزار بار گر این قصه مختصر گیرند ۶
به روی پرده نکویان پرده در گیرند ۱
چنانم از ستمت کز پی تسلی خویش
بلا کشان تو از حال من خبر گیرند ۲
به آب عفو بشو جرم عالمی ورنه
شراره ی که تر و خشک جمله در گیرند ۳
گر این بود ره عشق تو سالکان طریق
سراغ منزل از این راه پر خطر گیرند ۴
گرفتم اینکه توان بست دل بغیر تویی
کدام دل که توانند از تو بر گیرند ۵
هنوز تازه بود داستان عشق (سحاب)
هزار بار گر این قصه مختصر گیرند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۶ - یکی است بیتو گرم زهر در گلو ریزند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۸ - دل کز اینگونه ز هجران تو خون خواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.