خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از رنج‌ها و ناملایمات زندگی می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه عشق و وفاداری به معشوق، جان او را نجات داده است. او از بی‌وفایی دنیا شکایت دارد اما در نهایت، عشق را راهی برای رسیدن به حیات جاودان می‌داند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و بی‌وفایی دنیا نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۷ - هر آن خصمی که با من آسمان کرد
هر آن خصمی که با من آسمان کرد
شرار آه من با او همان کرد ۱
مرا چون یافت در تن نیست جانی
بهای بوسه ی او نقد جان کرد ۲
مآلی خوش ندارد جور بنگر
چه با گل عاقبت باد خزان کرد ۳
همین بیمهری گردون مرا بس
که با آن سست مهرم مهربان کرد ۴
چه با کاهی کند سوزان شراری
غم جانکاه او با جان همان کرد ۵
خوش آن کو عمر فانی در ره عشق
مبدل با حیات جاودان کرد ۶
(سحاب) از فتنه ی دهر ایمن آن گشت
که جا بر درگه پیر مغان کرد ۷
شرار آه من با او همان کرد ۱
مرا چون یافت در تن نیست جانی
بهای بوسه ی او نقد جان کرد ۲
مآلی خوش ندارد جور بنگر
چه با گل عاقبت باد خزان کرد ۳
همین بیمهری گردون مرا بس
که با آن سست مهرم مهربان کرد ۴
چه با کاهی کند سوزان شراری
غم جانکاه او با جان همان کرد ۵
خوش آن کو عمر فانی در ره عشق
مبدل با حیات جاودان کرد ۶
(سحاب) از فتنه ی دهر ایمن آن گشت
که جا بر درگه پیر مغان کرد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - ساقی بیار باده که ایام دی رسید
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - که با آن شاه خوبان شمه ای از حال من گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
