شماره ۱۰۲ - ز صاف راح بکش هر صباح جام صبوح

ز صاف راح بکش هر صباح جام صبوح
که صبح موسم عیش است و راح لذت روح ۱

صباح عید و لب جویبار و جام صبوح
روا بود که پشیمان شود ز تو به نصوح ۲

چه سود از این که لبش مرهم جراحت هاست
مرا که هست جگر داغدار و دل مجروح ۳

دری که هست بدست رقیب ما مفتاح
روا بود که نباشد به روی ما مفتوح ۴

چه سود کایمنی از اشک چشم خویش (سحاب)
همین نه بس که سلامت بود سفینه ی نوح ۵