خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که به موضوع عشق الهی و رابطهٔ عاشق و معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دل او همیشه با غم عشق همراه است و حبیب (معشوق) در همه جا حاضر است. او از فکر وفای یار سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عقل از درک این عشق ناتوان است. همچنین، شاعر به الطاف الهی اشاره کرده و از دشمنی سپهر (جهان) نمی‌هراسد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۶۲ - آنکه بی غم نه یک زمان دل ماست
آنکه بی غم نه یک زمان دل ماست
آنچه با غم سرشته شد گل ماست ۱
ما که ایم و کجاست کوی حبیب
غرقه ی بحر عشق ساحل ماست ۲
چشم بینانه ورنه در همه جا
صورت دوست در مقابل ماست ۳
ما بفکر وفای یارو فلک
متحیر ز فکر باطل ماست ۴
آنچه مشکلتر است از همه چیز
در بر عقل حل مشکل ماست ۵
چهره ی او چراغ بزم رقیب
شعله ی آه شمع محفل ماست ۶
شد به ظاهر ز قتل ما غمگین
تا نداند کسی که قاتل ماست ۷
چه غم از خصمی سپهر (سحاب)
اگر الطاف دوست شامل ماست ۸
آنچه با غم سرشته شد گل ماست ۱
ما که ایم و کجاست کوی حبیب
غرقه ی بحر عشق ساحل ماست ۲
چشم بینانه ورنه در همه جا
صورت دوست در مقابل ماست ۳
ما بفکر وفای یارو فلک
متحیر ز فکر باطل ماست ۴
آنچه مشکلتر است از همه چیز
در بر عقل حل مشکل ماست ۵
چهره ی او چراغ بزم رقیب
شعله ی آه شمع محفل ماست ۶
شد به ظاهر ز قتل ما غمگین
تا نداند کسی که قاتل ماست ۷
چه غم از خصمی سپهر (سحاب)
اگر الطاف دوست شامل ماست ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - به کوی یار مرا جور آسمان نگذاشت
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - مدار امید وفا از دلی که کین دانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
