شماره ۴۵ - گویند که در شرع نبی باده حرام است

گویند که در شرع نبی باده حرام است
در کیش من آن باده که بی دوست به جام است ۱

کس روز وصال تو نداند که کدام است
کآن روز همان صبح نگشته است که شام است ۲

در بزم تمام است غم اریار نماند
ور ماند و بیگانه رود عیش تمام است ۳

تا مرغ دل آزاد نگردید ندانست
کآرامی اگر هست در آن گوشه دام است ۴

آن چشم که چون آهوی وحشی رمد از من
ای غیر ندانم به چه افسون به تو رام است؟ ۵

در طره ی خود شیفته تر از همه دلها
داند که دلی هست و نداند که کدام است؟! ۶

از رحمت خاصش به من ای شیخ سخن گوی
افسانه ی دوزخ پی تهدید عوام است ۷

نه طاقت سنگ ستمت دارم ازین بیش
نه قوت پرواز از آن گوشه ی بام است ۸

گفتم که دلش ز آرزوی وصل تو بگداخت
گفتا ز چه پس فکر (سحاب) این همه خام است؟ ۹