خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از خسرو شیرازی (حافظ) بیانگر مفاهیمی مانند عشق، دل‌شکستگی، و پاک‌سازی روح است. شاعر از درد دل‌های ناشی از عشق و کینه می‌گوید و تأثیر آه و ناله بر زندگی را توصیف می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به پاک‌سازی روح از آلودگی‌ها و تقدیم گوهرهای معنوی به درگاه شاه دارد.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و کینه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۸ - صحبت اغیار داد ره به دلش کینه را

صحبت اغیار داد ره به دلش کینه را
زشت کند روی زشت چهره ی آئینه را ۱

در بر طفلی که یافت ره به دبستان عشق
شادی یک شنبه نیست صد شب آدینه را ۲

چون دل بی رحم او شد دل من آهنین
بس که زپیکان خویش کرد هدف سینه را ۳

از اثر آه من سرزده خطش بلی
تیره کند دود آه طلعت آئینه را ۴

صوفی از آلودگی کسوف خود پاک خواست
زان به می صاف شست خرقه ی پشمینه را ۵

گفته خسرو نکرد جلوه چو طبع (سحاب)
ریخت به درگاه شاه گوهر گنجینه را ۶

داور انجم سپاه فتحعلی شه که شست
از سیر خسروان دفتر پیشینه را ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷ - گر نخواهم که به فرمان دل آرم جان را
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - تا این دل دیوانه بود عاقله ی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.