این متن شعری است که به وطنپرستی، افتخار به تاریخ و فرهنگ ایران، و امید به آیندهای بهتر اشاره دارد. شاعر از گذشته پرعظمت ایران یاد میکند و از وضعیت کنونی انتقاد مینماید، اما در عین حال به آینده و هنر ایرانی امیدوار است.
محتوا شامل مفاهیم انتقادی و تاریخی است که درک آنها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی مانند «سیاووش» ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
شماره ۱۹ - عید جم گشت ایا ماه منوچهر عذار
بنما تهمتنی خون سیاووش بیار ۱
آخر ای هموطنان شوکت ایران بکجاست
علم و ناموس وطن دوست وزیران بکجاست ۲
این همان بیشه بود، غرش شیران بکجاست
. . . ۳
نه نماند و نه بماند به چنین ویرانی ۴
روزی آید که به بینی هنر ایرانی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.