خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از کوه و کاه به عنوان نمادهای همدردی با غم و رنج خود یاد می‌کند و عشق را به آتش تشبیه می‌کند که دل او را گرم کرده است. او همچنین از ناله‌های سرد خود به عنوان مجمری سوزان سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۷۵ - ای کوه تو همسنگ غم و درد منی
ای کوه تو همسنگ غم و درد منی
وی کاه تو همرنگ رخ زرد منی ۱
ای آتش عشق از تو دلگرم شدم
چون مجمر سوز ناله سرد منی ۲
وی کاه تو همرنگ رخ زرد منی ۱
ای آتش عشق از تو دلگرم شدم
چون مجمر سوز ناله سرد منی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - آن را که ز مهر خویش پرورده کنی
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - می کوش که پامال جهالت نشوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
