خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج ناتوانان و ستم جهان گله میکند و از دیدن مرگ جوانان در حالی که به امید زندگی در پیری هستند، ابراز ناراحتی مینماید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اجتماعی و عاطفی مانند ستم، مرگ و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامناسب باشد.
شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن
تا چند توان به ناتوانان دیدن
جور و ستم جهان ستانان دیدن ۱
تا کی به هوای زندگی در پیری
با دیده توان مرگ جوانان دیدن ۲
جور و ستم جهان ستانان دیدن ۱
تا کی به هوای زندگی در پیری
با دیده توان مرگ جوانان دیدن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۶ - با دولت نو رسم کهن می گویم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۸ - با نخل خوشی همیشه پیوند بزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.