خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از نوشیدن باده و نواختن چنگ سخن می‌گوید و به مخالفت با ریا و سالوس می‌پردازد. او از شکستن شیشه‌های ریا و دوری از تظاهر سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقاد اجتماعی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۳۱۴ - برخیز که تا باده گلرنگ زنیم
برخیز که تا باده گلرنگ زنیم
بنشین که بشور چنگ بر چنگ زنیم ۱
چون دلشکنی کار ریاکاران است
بر شیشه سالوس و ریا سنگ زنیم ۲
بنشین که بشور چنگ بر چنگ زنیم ۱
چون دلشکنی کار ریاکاران است
بر شیشه سالوس و ریا سنگ زنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - روزی که ز دل بانگ خبردار زنیم
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - گر طالع خفته را سحرخیز کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
