خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوق را آموخته و در طول عمر خود مانند آتشی در خرمن سوخته است. بدون حضور معشوق، مانند پروانه‌ای که به دور شمع می‌گردد، از غم سوخته است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'پروانه صفت سوخته' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۱ - تا درس محبت تو آموخته ایم
تا درس محبت تو آموخته ایم
در خرمن عمر آتش افروخته ایم ۱
بی جلوه شمع رویت از آتش غم
عمریست که پروانه صفت سوخته ایم ۲
در خرمن عمر آتش افروخته ایم ۱
بی جلوه شمع رویت از آتش غم
عمریست که پروانه صفت سوخته ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - با دشمن و دوست گر شدی نرم چو موم
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - ما بیرق صلح کل برافرشته ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
