خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دوران هوس‌بازی و باده‌نوشی خود می‌گوید و اینکه در مستی غرور داشت. اما وقتی امیدهایش بر باد رفت، فهمید که تلاش‌هایش بیهوده بوده است.
متن شامل مفاهیم عمیق مانند پشیمانی، عرفان و نگاه انتقادی به رفتارهای انسانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین اشاره به مصرف شراب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۲۷۳ - چندی ز هوس باده پرستی کردم
چندی ز هوس باده پرستی کردم
می خوردم و از غرور مستی کردم ۱
چون پای امیدواریم خورد بسنگ
دیدم که عبث دراز دستی کردم ۲
می خوردم و از غرور مستی کردم ۱
چون پای امیدواریم خورد بسنگ
دیدم که عبث دراز دستی کردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۲ - بدبختی ایران ز دو تن یافت دوام
گوهر بعدی:شماره ۲۷۴ - هنگام جوانی به خدا پیر شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
