خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از دل‌بستگی و پریشانی خود به دلیل عشق و ارتباط با معشوق می‌گوید. او از زلف پریشان معشوق و تأثیر آن بر دلش شکایت دارد و اشاره می‌کند که این ارتباط باعث فاصله‌ای بین او و دلش شده است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۹ - دیشب که به پای دل مرا سلسله بود
دیشب که به پای دل مرا سلسله بود
از دست سر زلف تو ما را گله بود ۱
چون موی تو عاقبت پریشانم کرد
موئی که میان من و دل فاصله بود ۲
از دست سر زلف تو ما را گله بود ۱
چون موی تو عاقبت پریشانم کرد
موئی که میان من و دل فاصله بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - دیروز توانگری زر اندوخته بود
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - روزی که دل غمزده را شادی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
