خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این شعر، شاعر بیان میکند که فرزندان جهان از نسل بشر هستند و اکثریت آنها را کشاورزان و کارگران تشکیل میدهند. گروهی دیگر به عنوان معاونان آنها عمل میکنند و بقیه افراد جامعه به عنوان عناصر فرعی و مفتخور شناخته میشوند.
این شعر حاوی مفاهیم انتقادی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «مفتخور» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۶۳ - ابناء جهان که زاده بوالبشرند
ابناء جهان که زاده بوالبشرند
آن توده اصل زارع و کارگرند ۱
صنف دگری معاونند آنها را
باقی همه جمع فرعی و مفت خورند ۲
آن توده اصل زارع و کارگرند ۱
صنف دگری معاونند آنها را
باقی همه جمع فرعی و مفت خورند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - چون مرتجعین آلت نیرنگ شدند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - آنانکه بپا بنای هستی دارند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.