خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که کسی که دلش پر از درد و رنج است، دیگر تمایلی به زیبایی‌های طبیعت مانند گل و باغ ندارد. او خود را گوشه‌نشین و بی‌حوصله توصیف می‌کند و آرزو می‌کند که کسی در فصل بهار شاد و سرحال باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک و ارتباط دارد.
شماره ۱۱۱ - هر کس که به دل چو لاله داغی دارد
هر کس که به دل چو لاله داغی دارد
کی میل گل و گردش باغی دارد ۱
ما گوشه نشین ز بی دماغی شده ایم
خوش آنکه به فصل گل دماغی دارد ۲
کی میل گل و گردش باغی دارد ۱
ما گوشه نشین ز بی دماغی شده ایم
خوش آنکه به فصل گل دماغی دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - چشم تو خدنگ سینه دوزی دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - این خانه دگر چونی نوائی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
