این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت صداقت، فروتنی، عشق و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد. شاعر توصیه میکند که برای رسیدن به کمال معنوی، باید مانند فقرا فروتن بود، به عشق الهی پایبند ماند و از ریا و تظاهر دوری کرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۳۵ - گر در طلب اهل دلی همدم ما باش
سلطانی اگر می طلبی یار گدا باش ۱
گر در صدد خواجگی کون و مکانی
با صدق و صفا بنده ی مردان خدا باش ۲
خواهی چو بر آن طره ی آشفته زنی چنگ
چون شانه سراپا همه جا عقده گشا باش ۳
گر مغ بچه ی میکده ای شوخ ختا شو
ور معتکف مدرسه ای شیخ ریا باش ۴
تا بدر درخشان شوی از سیر تکامل
همچون مه نو لاغر و انگشت نما باش ۵
در بادیه ی عشق اگر پای گذاری
اول قدم آماده ی صد گونه بلا باش ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.