این شعر به انتقاد از سیاستمداران و حکومتگرانی میپردازد که برای منافع شخصی از دیگران تعریف میکنند و با وعدههای دروغین مردم را فریب میدهند. همچنین، به محدودیتهای آزادی بیان و توقیف روزنامهها و مجلس اشاره دارد. شاعر از وضعیت جامعه ایران ابراز نگرانی میکند و از فقر و تنگدستی مردم در مقابل ثروتمندان سخن میگوید.
محتوا شامل انتقادات سیاسی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان کمسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند فقر و فساد نیاز به درک بالاتری از مسائل اجتماعی دارد.
شماره ۱۲۹ - آنان که از فراعنه توصیف می کنند
از بهر جلب فایده تعریف می کنند ۱
بام بلند همسر نام بلند نیست
از فکر کوته است که تصحیف می کنند ۲
تخفیف و مستمری و شهریه و حقوق
گیرند و بالمناصفه تنصیف می کنند ۳
در حیرتم ز ملت ایران که از چه روی
معتاد گوش خود، به اراجیف می کنند ۴
آزادی است و مجلس و هر روزنامه را
هر روز بی محاکمه توقیف می کنند ۵
گویند لب ببند چو بینی خطا ز ما
راهی است ناصواب که تکلیف می کنند ۶
فرش حصیر و نان و پنیر و مقام فقر
ما را توانگران به چه تخویف می کنند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.