شماره ۱۱۶ - هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود

هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود
کار من سودا زده دیوانه گری بود ۱

پرواز بمرغان چمن خوش که در این دام
فریاد من از حسرت بی بال و پری بود ۲

گر این همه وارسته و آزاد نبودم
چون سرو چرا بهره من بی ثمری بود ۳

روزی که ز عشق تو شدم بیخبر از خویش
دیدم که خبرها همه در بیخبری بود ۴

بی تابش مهر رخت ای ماه دل افروز
یاقوت صفت قسمت ما خون جگری بود ۵

دردا که پرستاری بیمار غم عشق
شبها همه در عهده آه سحری بود ۶

ما را ز در خانه خود خانه خدا راند
گویا ز خدا قسمت ما دربدری بود ۷