این شعر بهار و عاشقی را توصیف میکند، اما در عین حال از ظلم و ستمگری در جامعه انتقاد میکند. شاعر از ویرانی و بیعدالتی در کشور گلایه میکند و امیدوار است که فردی ناجی برای ایران ظهور کند تا تعادل را در سیاست برقرار سازد.
متن شامل مفاهیم انتقادی و سیاسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ستمگری و بیعدالتی ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۸۹ - شد بهار و مرغ دل افغان چه بلبل می کند
عاشقان را فصل گل گویا جنون گل می کند ۱
آن چه از بوی گل و ریحان به دست آرد نسیم
صرف پا انداز آن زلف چو سنبل می کند ۲
کی شود آباد آن ویرانه کز هر گوشه اش
یک ستم کاری تعدی یا تطاول می کند ۳
دست رنج کارگر را تا به کی سرمایه دار
خرج عیش و نوش و اشیاء تجمل می کند ۴
کشور جم سربه سر پامال شد از دست رفت
پور سیروس ای خدا تا کی تحمل می کند ۵
می کند در مملکت غارت گری مأمور جز
جزء آری در عمل تقلید از کل می کند ۶
ناجی ایران بود آن کس که در این گیرودار
خوب میزان سیاست را تعادل می کند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.