غزل ۱۸۵ - لب تو مردمی دیده دارد

لب تو مردمی دیده دارد
ولی زلف تو سر گردیده دارد ۱

که داند تا سر زلف تو در چین
چه زنگی بچه ناگردیده دارد ۲

چو حسنت می‌نگنجد در جهانی
به جانم چون رهی دزدیده دارد ۳

چو مژه بر سر چشمت نشاند
سر یک مژه هر کو دیده دارد ۴

وصال تو مگر در چین زلف است
که چندین پردهٔ دریده دارد ۵

کنون هر کو به جان وصل تو می‌جست
اگر دارد طمع بریده دارد ۶

از آن شوریده‌ام از پستهٔ تو
که شور او بسی شوریده دارد ۷

خیال روی تو استاد در قلب
ز بهر کین زره پوشیده دارد ۸

اگر آهنگ خون ریزی ندارد
چرا چندین به خون غلطیده دارد ۹

فرید از تو دلی دارد چو بحری
که بحری خون چنین جوشیده دارد ۱۰