شاعر در این متن از غم و اندوه زندگی خود میگوید و احساس تنهایی و ناامیدی را بیان میکند. او از بداقبالی و دشمنی اطرافیان شکایت دارد و مرگ را آرزوی خود میداند. با این حال، به هنر و شعر خود به عنوان تنها داراییاش افتخار میکند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند ناامیدی، آرزوی مرگ و تنهایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۴۸ - شب غم روز من و ماه محن سال منست
روزگاریست که از دست تو این حال منست ۱
بسکه دلتنگ از این زندگی تلخ شدم
مردن اکنون به خدا غایت آمال منست ۲
دوست با هر که شدم دشمن جانم گردید
چکنم اینهمه از شومی اقبال منست ۳
در میان همه مرغان چمن فصل بهار
آنکه بشکسته شد از سنگ ستم، بال منست ۴
به گناهی که چو خورشید گرفتم پیشی
چشم هر اختر سوزنده بدنبال منست ۵
فرخی چون تو و من کس به سخندانی نیست
شعر شیرین ز تو و ملک سخن مال منست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.