این شعر به انتقاد از جامعهای میپردازد که در آن ثروت و زور حکمفرماست و مردم ناآگاهانه رأی خود را به بهایی ناچیز میفروشند. شاعر از بیخبری مردم از ارزش واقعی خود و تأثیر رأیشان شکایت دارد و وضعیت ناعادلانه بین فقیر و غنی را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به هنر و ادبیات جدید در پایان شعر وجود دارد.
محتوا شامل انتقادات اجتماعی و سیاسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۳ - بی زر و زور کجا زاری ما را ثمر است
در محیطی که ثمر بر اثر زور و زر است ۱
رأی خود را ز خریت به پشیزی بفروخت
بس که این گاو و خر از قیمت خود بی خبر است ۲
هر چه رأی از دل صندوق برون می آید
دادش از رأی خر و ناله اش از رأی خر است ۳
بر سر سخت چون سندان غنی مشت فقیر
کارگر هست اگر چون چکش کارگر است ۴
توده تا رأی فروشی است فنش رأی کثیر
مال یک سلسله مفت خور مفت خر است ۵
غزل نامه ی طوفان به مضامین جدید
در بر خسرو شیرین دهنان چون شکر است ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.