این شعر از فرخی یزدی بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر است. او از بیتوجهی دیگران به رنجهایش، ناکامیهای زندگی و تلخی مرگ میگوید. تنها فرخی است که سبک غزلسرایی و بیان احساسات او را درک میکند.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند اندوه، مرگ و ناامیدی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۲۳ - باور نکنی گر غم دل گفتن ما را
بین از اثر اشک به خون خفتن ما را ۱
صد بار بهار آمد و یک بار ندیدند
مرغان مصیبت زده بشکفتن ما را ۲
در زندگی از بس که گران جانی ما دید
حاضر نبود مرگ پذیرفتن ما را ۳
رفت از بر من گرچه رهش با مژه رفتم
ره رفتن او بنگر و ره رفتن ما را ۴
جز فرخی از طبع گهربار ندارد
کس طرز غزل گفتن و در سفتن ما را ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.