متن بالا بر اهمیت پوشاندن عیوب دیگران و دوری از افشای بدیهای آنها تأکید دارد. با استناد به احادیث و روایات، بیان می‌کند که خداوند کریم است و عیوب بندگان را در دنیا و آخرت می‌پوشاند. همچنین، هشدار می‌دهد که کسانی که عیوب دیگران را فاش می‌کنند، خود نیز رسوا خواهند شد. از خواننده می‌خواهد به جای پرداختن به عیوب دیگران، به اصلاح خود بپردازد و مانند پروردگارش پرده‌دار عیوب بندگان باشد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و دینی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، بحث درباره عیوب دیگران و مسئولیت‌های اخلاقی ممکن است برای سنین پایین‌تر پیچیده باشد.
چون برآید از بدان نیکی و از نیکان بدی
در کوی و در چهی ای قلتبان
دست بردار از سبال دیگران ۲
ای خنک جانی که عیب خویش دید
هر که عیبی گفت آن بر خود خرید ۳
غافلند این خلق از خود ای پدر
لاجرم گویند عیب یکدگر ۴
هر کسی گر عیب خود دیدی ز پیش
کی شدی فارغ وی از اصلاح خویش ۵
ای جان برادر ساعتی تأمل کن، که اگر عیبی را از تو در پیش دیگران فاش کند، حال تو چگونه خواهد بود، حال دیگران را هم بر خود قیاس کن و بدان که از اخبار و آثار، واضح و روشن، و از تجربه، عیان و ثابت و مبین است، که هر که دیگری را رسوا کند خود نیز رسوا می گردد، و هر که عیب کسی را ظاهر کند عیب او نیز فاش می گردد. ۶
پس، ای جان من بر خود رحم کن، و اقتدا به پروردگار خود نما، و پرده بر عیوب بندگان افکن، و چشم خود را از دیدن عیوب مردم، کور، و گوش خود را کر، و زبان خود را از گفتن، لال ساز. ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
