علوم به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: علم دنیا و علم آخرت. علم دنیا شامل علومی مانند طب، هندسه و نجوم است که فواید آن بیشتر در دنیا است و تحصیل آنها واجب نیست، مگر در موارد نادر که واجب کفائی باشد. علم آخرت شامل سه علم دینی است: علم الهی (شناخت اصول دین و مبدأ و معاد)، علم اخلاق (راه تحصیل سعادت و نجات نفس) و علم فقه (کیفیت عبادات و معاملات). تحصیل این سه علم واجب است، همچنین علومی که مقدمه این علوم هستند مانند لغت عرب، حدیث و تفسیر.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و دینی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی دینی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی مانند «واجب کفائی» و «علم الهی» برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
فایده دوم - درجات علم از نظر شرافت و وجوب تحصیل
اول: علم دنیا، و آن علومی است که معظم فایده آن برای دنیاست، مثل طب، هندسه، «نجوم»، عروض، موسیقی، هیئت و حساب و از این علوم چندان بهجت و سعادتی در عالم عقبی حاصل نمی شود و از این جهت تحصیل آنها واجب نیست، بلی نادرا می شود که در تحصیل بعضی مسائل بعضی از این علوم، واجب کفائی باشد.
دوم: علم آخرت، که ثمره اصلی آن تحصیل سعادت اخرویه است، و آن سه علم است که آنها را علم دین گویند یکی علم الهی، که به وسیله آن، اصول و عقاید دین و احوال مبدأ و معاد شناخته می شود، و آن اشرف علوم و افضل آنها است و دیگری علم اخلاق، که به وسیله آن، راه تحصیل سعادت، و آنچه به واسطه آن نفس نجات می یابد یا به هلاکت می رسد دانسته می شود، و بعد از علم الهی علمی از آن اشرف نیست.
سیم: علم فقه، که به وسیله آن کیفیت عبادات و معاملات و حلال و حرام و آداب و احکام فهمیده می شود و تحصیل این سه علم، واجب و لازم است و همچنین علومی که مقدمات تحصیل این علوم اند مانند: علم لغت عرب و حدیث و تفسیر، و لیکن وجوب تحصیل آنها از باب مقدمه است.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.