خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از عشق، جفا، رنج و تسلیم در برابر تقدیر سخن می‌گوید. شاعر از دردهای عاشقانه، بی‌اعتنایی معشوق و رنج‌های روحی خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که بر او رحم کند و غم‌هایش را افزایش ندهد. همچنین، اشاره‌ای به بی‌اعتنایی به مال دنیا و پناه بردن به عشق دارد.

محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی احساسات سنگین و غمگین هستند که مناسب سنین بالاتر است.

مشاهده کامل

ای بر کفت تیغ جفا از قتل ما پروا مکن
بگذشته ایم از خون خویش اندیشه از فردا مکن

آسوده در مهد لحد خوابیده اند این مردگان
بگذارشان در خواب خوش آن لعل را گویا مکن

نه جان نه سر، نه دین، نه دل ماند از برای عاشقان
رحمی کن و یک بوسه را دیگر بها بالا مکن

افسرده دلهای فغان جز از دل من برمخیز
فرسوده ی غم سینه ها جز سینه ی من جا مکن

ریزند اگر در دامنت نقد دو کون و در عوض
خواهند کالای غمش زینهار کاین سودا مکن

ای چشم تر مردم مرا خوانند امام کشوری
از عشق من کس را خبر نبود مرا رسوا مکن

مال یتیم و رشوه را بخشیدم ای قاضی به تو
من ماندم و یک جرعه می با من در آن غوغا مکن

دریای عشق است و جفا در آن «صفایی» ناخدا
کشتی بران، اندیشه ای از موج این دریا مکن

«ملا احمد نراقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir