خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به داستان فردی می‌پردازد که با جهل خود را شایسته امانت می‌داند، اما پس از مواجهه با حقیقت، متواضعانه می‌پذیرد که عالم نیست و بار امانت را بر دوش می‌گیرد. این متن از عناصر عرفانی و اخلاقی برای بیان مسئله تواضع و پذیرش مسئولیت استفاده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با سطح درک بالاتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.
بخش ۱۷۲ - در بیان قبول کردن آدم امانت را
چون بر او عرض امانت شد به جهل
خویش را فرزام هم دانست و اهل ۱
دید مسجود ملایک خویش را
هم معلم اسم پیش از پیش را ۲
هم بر او کردند عرض اختیار
راستی گفتا منم عالم مدار ۳
پای پیش آورد و زانو برشکست
بار سنگین امانت دوش بست ۴
خویش را فرزام هم دانست و اهل ۱
دید مسجود ملایک خویش را
هم معلم اسم پیش از پیش را ۲
هم بر او کردند عرض اختیار
راستی گفتا منم عالم مدار ۳
پای پیش آورد و زانو برشکست
بار سنگین امانت دوش بست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۷۱ - در بیان مکالمه خدا با روح
گوهر بعدی:بخش ۱۷۳ - در بیان قصه ی لر که رندان فریبش دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
