غزل ۸۷ - رهی کان ره نهان اندر نهان است

رهی کان ره نهان اندر نهان است
چو پیدا شد عیان اندر عیان است ۱

چه می‌گویم چه پیدا و چه پنهان
که این بالای پیدا و نهان است ۲

چه می‌گویم چه بالا و چه پستی
که این بیرون ازین است و از آن است ۳

چه می‌گویم چه بیرون چه درون است
که بیرون و درون گفت زبان است ۴

چگویم آنچه هرگز کس نگفته است
چه دانم آنکه هرگز کس ندانست ۵

گمانی چون برم چون کس نبرده است
نشانی چون دهم چون بی‌نشان است ۶

مکن روباه بازی شیر مردا
خموشی پیشه کن کین ره عیان است ۷

برو از پوست بیرون آی کین کار
نه کار توست کار مغز جان است ۸

برو عطار و ترک این سخن گیر
که این را مستمع در لامکان است ۹