خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تلاش‌های بی‌وقفه و ایثارگری‌های خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که خون از چشم ریخته و تخم نیشتر (نماد رنج و تلاش) در سینه کاشته است. همچنین، به توکل به خدا و قناعت در زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که با این صفات، بر خشکی و ترّی (مشکلات و آسانی‌ها) غلبه کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «تخم نیشتر افشانده‌ایم» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۳۲۱ - نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
در زمین سینه تخم نیشتر افشانده ا یم ۱
دشت و دریای توکل را نسیم موجه ایم
از قناعت آستین بر خشک و تر افشانده ایم ۲
در زمین سینه تخم نیشتر افشانده ا یم ۱
دشت و دریای توکل را نسیم موجه ایم
از قناعت آستین بر خشک و تر افشانده ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۰ - عاشق و شیدا و مست و لاابالی گشته ایم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۲ - مجنون دشت گریه مستانه خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
