خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و جنون ناشی از آن می‌گوید. او خود را مانند غباری می‌داند که آیینه‌دار سیاهی پیراهنش است و همواره با دشمن درگیر است. مسکن او در میان خاکستر است، همچون اخگری که در گلخن خانه دارد.
مفاهیم عمیق عشق و جنون و استفاده از تمثیل‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. این شعر نیاز به درک ادبی و عاطفی بالاتری دارد.
شماره ۳۱۵ - چون غبار آیینه دار آن سیه پیراهنم
چون غبار آیینه دار آن سیه پیراهنم
کز جنون عشق دایم با گریبان دشمنم ۱
مسکن من در سواد اعظم خاکستر است
همچو اخگر خانه زاد دودمان گلخنم ۲
کز جنون عشق دایم با گریبان دشمنم ۱
مسکن من در سواد اعظم خاکستر است
همچو اخگر خانه زاد دودمان گلخنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۴ - بیش از این بی دوست بودن نیست در شان دلم
گوهر بعدی:شماره ۳۱۶ - چه رنگ و بو ز خزان و بهار می چینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
