خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و دلدادگی خود سخن میگوید و بیان میکند که با وجود درد و رنج عشق، از آن شرمنده نیست. او از رسوایی و شیدایی خود در عشق شکایت دارد و احساس میکند که از خود بیخبر است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۷ - پرورده عشقم دل بی ریش ندارم
پرورده عشقم دل بی ریش ندارم
شرمندگی از عشق ستم کیش ندارم ۱
دارم غم رسوا دل شیدا سر سودا
چیزی که ندارم خبر از خویش ندارم ۲
شرمندگی از عشق ستم کیش ندارم ۱
دارم غم رسوا دل شیدا سر سودا
چیزی که ندارم خبر از خویش ندارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - ملامت می کنند از شورش حالی که من دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.