خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از گشوده بودن درها به روی ناز و تماشا و فریبندگی دنیا سخن میگوید. او اشاره میکند که دلها را بردهاند و در عوض آیینه (نماد فریب و ظاهر) دادهاند. همچنین، هشدار میدهد که به اهل هوس اعتماد نکنید، حتی اگر به ظاهر مهربان باشند. در پایان، شاعر از اسارت خود در بادهپرستی و غارت شدن زهدش توسط شبهای آدینه میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند بادهپرستی و فریبندگی دنیا ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۲۶۲ - درها به روی ناز و تماشا گشاده اند
درها به روی ناز و تماشا گشاده اند
دل برده اند و در عوض آیینه داده اند ۱
بیش از دمی بر اهل هوس اعتماد نیست
گر چون کمان خدنگ تو را سینه داده اند ۲
از من اسیر باده پرستی رواج یافت
زهدم به غارت شب آدینه داده اند ۳
دل برده اند و در عوض آیینه داده اند ۱
بیش از دمی بر اهل هوس اعتماد نیست
گر چون کمان خدنگ تو را سینه داده اند ۲
از من اسیر باده پرستی رواج یافت
زهدم به غارت شب آدینه داده اند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - در این مکتب کتاب عقل را دیوانه می خواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.