خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند طره سنبل و زلف یار، آفتاب، و سیل گریه، عشق و اندوه خود را بیان می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۱۹ - بر قصد طره سنبل چو زلفش تاب بر دارد
بر قصد طره سنبل چو زلفش تاب بر دارد
درآید آفتاب از پا چو سر از خواب بر دارد ۱
به سیل گریه دادم در سر کویش دل خود را
مگر غافل خیال گل کند از آب بردارد ۲
درآید آفتاب از پا چو سر از خواب بر دارد ۱
به سیل گریه دادم در سر کویش دل خود را
مگر غافل خیال گل کند از آب بردارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - در صف زنده دلان عزت دیگر دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - لب از تبسم و چشم از ادا خبر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
