خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از جلوه‌های طبیعت مانند سرو و قافله و مفاهیمی مانند مستی و باده برای بیان احساسات عمیق و شورانگیز استفاده می‌کند. شاعر با اشاره به مستی و بیهوشی، حالتی از شیفتگی و عشق را توصیف می‌کند.
متن شامل مفاهیم نمادین مانند مستی و باده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی و شاعرانه دارد که معمولاً با افزایش سن و تجربه حاصل می‌شود.
شماره ۱۳۵ - جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
گردش چشم سیه مکتب بازیگوشی است ۱
باده از دست تو مستی نکند داد از تو
اولین قطره این جام می بیهوشی است ۲
گردش چشم سیه مکتب بازیگوشی است ۱
باده از دست تو مستی نکند داد از تو
اولین قطره این جام می بیهوشی است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
