خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از استعاره‌های عاشقانه و طبیعت برای توصیف احساسات و تجربیات عاشقانه استفاده می‌کند. در آن از عناصری مانند سرو، باده، لب شیرین، و پادشاه عشق برای بیان زیبایی و تأثیر عشق بر دل ویران سخن گفته شده است.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده و مفاهیم عرفانی ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشد.
شماره ۱۱۰ - سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است
سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است
باده لعل لب شیرین خیالی داشته است؟ ۱
پادشاه عشق از دل باج آبادی گرفت
این ده ویران عجب مال و منالی داشته است ۲
باده لعل لب شیرین خیالی داشته است؟ ۱
پادشاه عشق از دل باج آبادی گرفت
این ده ویران عجب مال و منالی داشته است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - ببالد دیده حیرانی پناه است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
