خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن به زیبایی‌های بهار و احساسات انسانی مرتبط با آن می‌پردازد. از گل‌های باغ و زندگانی سخن می‌گوید، به مرده‌دلی و وداع با حوصله اشاره دارد و دل گداخته و بیتابی را توصیف می‌کند. شعله و سواد خوانی نیز به عنوان نمادهایی از احساس و دانش مطرح شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و واژگان ادبی سطح بالا، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۹۶ - بهار رفته گل باغ جانفشانی ماست
بهار رفته گل باغ جانفشانی ماست
نفس شماره اوراق زندگانی ماست ۱
چکد ز باده تمکین بهار مرده دلی
وداع حوصله برهان کاردانی ماست ۲
دل گداخته سر لوح فرد بیتابی است
بیاض شعله گواه سواد خوانی ماست ۳
نفس شماره اوراق زندگانی ماست ۱
چکد ز باده تمکین بهار مرده دلی
وداع حوصله برهان کاردانی ماست ۲
دل گداخته سر لوح فرد بیتابی است
بیاض شعله گواه سواد خوانی ماست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - محبت خانه زاد سینه ماست
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - دلیل شوق به رهزن درست پیمان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
