خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که اگر به دنبال نشانههای درد و رنج هستی، بسیارند و اگر به دنبال سرنخهایی از گذشته میگردی، غبارهای بسیاری وجود دارد. او اشاره میکند که گاهی نادیده گرفتن (تغافل) بهترین راه است و اگر این را نمیدانی، با امتحان کردن میتوانی شکارهای بسیاری بیابی.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۴ - نشان زخم که جویی سوار بسیار است
نشان زخم که جویی سوار بسیار است
سر سراغ که داری غبار بسیار است ۱
یکی است صید تغافل اگر نمی دانی
به امتحان نظری کن شکار بسیار است ۲
سر سراغ که داری غبار بسیار است ۱
یکی است صید تغافل اگر نمی دانی
به امتحان نظری کن شکار بسیار است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - شرح سودای تو از گریه زارم پیداست
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - از می تجربه میخانه افلاک پر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.