خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از احساسات عمیق و دردهای عاطفی سخن می‌گوید. شاعر از عشق، انتظار، شکست و رنج‌های روحی می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند آتش، غبار، شمع و پروانه، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به توبه و تغییر حالات روحی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی مضامین مانند رنج و اندوه برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۵۶ - کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
مرا در آتش افسرده خمار گداخت ۱
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت ۲
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
از شکست شیشه ام پیمانه ساخت ۳
شمع را همدرد بلبل کرد عشق
برگ گل چید و پر پروانه ساخت ۴
می توان از صید وحشی ساقیان
دامگاه گریه مستانه ساخت ۵
مرا در آتش افسرده خمار گداخت ۱
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت ۲
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
از شکست شیشه ام پیمانه ساخت ۳
شمع را همدرد بلبل کرد عشق
برگ گل چید و پر پروانه ساخت ۴
می توان از صید وحشی ساقیان
دامگاه گریه مستانه ساخت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - نوروز شد که گردد باغ از سمن لبالب
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - بسکه نظاره ز تاب رخ جانان افروخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
