خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن به بیان عشق و شوق خود به معشوق میپردازد و از تأثیرات عمیق این عشق بر روح و جان خود سخن میگوید. او از عناصری مانند خاک، صبح، شب، گلزار و بلبل برای توصیف احساسات خود استفاده میکند و معشوق را به عنوان قبلهگاه و محراب تسلی خود میستاید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۳ - چه داد شکر دهم شوق آرزوی تو را
چه داد شکر دهم شوق آرزوی تو را
طواف اگر نکند قبله گاه کوی تو را ۱
غبار عنبر خاکسترم سفیده صبح
طراوت شب من کرده عشق بوی تو را ۲
اشک من پرورده گلزار سر کوی تو را
جوش بلبل از حیا باشد گل روی تو را ۳
آرمیدن در دل عاشق زیارت می کند
کرده محراب تسلی یاد ابروی تو را ۴
طواف اگر نکند قبله گاه کوی تو را ۱
غبار عنبر خاکسترم سفیده صبح
طراوت شب من کرده عشق بوی تو را ۲
اشک من پرورده گلزار سر کوی تو را
جوش بلبل از حیا باشد گل روی تو را ۳
آرمیدن در دل عاشق زیارت می کند
کرده محراب تسلی یاد ابروی تو را ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - زمین که گنج روان گفته خاک راه تو را
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - به عالمی ندهم ذوق می پرستی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.