غزل ۲۴ - دولت عاشقان هوای تو است

دولت عاشقان هوای تو است
راحت طالبان بلای تو است ۱

کیمیای سعادت دو جهان
گرد خاک در سرای تو است ۲

ناف آهو شود دهان کسی
که درو وصف کبریای تو است ۳

سرمهٔ دیده‌ها بود خاکی
که گذرگاه آشنای تو است ۴

ملک عالم به هیچ نشمارد
آنکه در کوی تو گدای تو است ۵

به سحر ناز عاشقان با تو
از سر لطف دلگشای تو است ۶

آنچه از ملک جاودان بیش است
عاشقان را در سرای تو است ۷

آنچه از سیرت ملوک به است
خاک کوی فلک‌نمای تو است ۸

از بلا هر کسی گریزان است
این رهی طالب بلای تو است ۹

گر رضای تو در بلای من است
جان من بستهٔ رضای تو است ۱۰

من ندانم ثنای تو به سزا
وصف تو لایق ثنای تو است ۱۱

این تکاپوی و گفت و گوی فرید
همه در جستن عطای تو است ۱۲