خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از احساسات عمیق و ناامیدی خود سخن می‌گوید. او از طوفان اشک‌هایش می‌گوید که مانند موج دریا رشته‌های تدبیر را گم می‌کند و دل بی‌آهش را می‌خواهد از نظر افکند. همچنین، از بستن ترکش بی‌تیر بر میان سخن می‌گوید که نشان‌دهنده بی‌سلاح بودن و درماندگی است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و حزن‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۴ - رخصت طوفان دهم گر اشک عالمگیر را
رخصت طوفان دهم گر اشک عالمگیر را
گم کند چون موج دریا رشته تدبیر را ۱
دل که بی آه است خواهم از نظر افکندنش
بر میان بهر چه بندم ترکش بی تیر را ۲
گم کند چون موج دریا رشته تدبیر را ۱
دل که بی آه است خواهم از نظر افکندنش
بر میان بهر چه بندم ترکش بی تیر را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بسکه بر هم زد ز ترکش خانه زنبور را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - پیش می میرم به راهت نقش پای خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
