خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و وابستگی عمیق به معشوق (یا خداوند) است. شاعر خود را کاملاً فانی در معشوق می‌داند و هرگونه شکایت، جستجوی زیاده‌طلبی یا اندیشهٔ جفا را بی‌معنا می‌شمارد. او به حالت رضا و تسلیم رسیده و خود را بینیاز از هرگونه عبارت‌پردازی می‌داند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.
شماره ۷۹۲ - ماییم و یاد دوست غنیمت کجا بریم
ماییم و یاد دوست غنیمت کجا بریم
عالم تمام اوست شکایت کجا بریم ۱
عین رضا شده است دل خودشناس ما
فکر زیاده جویی قسمت کجا بریم ۲
محو توایم آینه دیگر چکاره است
خوار توایم دولت و عزت کجا بریم ۳
ای سر بسر رضای دل ما رضای تو
اندیشه جفا و فراغت کجا بریم ۴
ماییم و بیزبانی مطلب تمام کن
دل هم زبان شده است عبارت کجا بریم ۵
عالم تمام اوست شکایت کجا بریم ۱
عین رضا شده است دل خودشناس ما
فکر زیاده جویی قسمت کجا بریم ۲
محو توایم آینه دیگر چکاره است
خوار توایم دولت و عزت کجا بریم ۳
ای سر بسر رضای دل ما رضای تو
اندیشه جفا و فراغت کجا بریم ۴
ماییم و بیزبانی مطلب تمام کن
دل هم زبان شده است عبارت کجا بریم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۱ - عقلیم و طفل مکتب نادانی خودیم
گوهر بعدی:شماره ۷۹۳ - بار امید و ناز قناعت نمی کشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
