خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از فراموشی و بیوفایی سخن میگوید. شاعر از این که مورد بیتوجهی قرار گرفته و احساساتش نادیده گرفته شده، شکایت دارد. او از عشق و وفا میگوید و این که چگونه یادها و وفاداریها فراموش شدهاند. همچنین، اشارهای به دوری از معنویات و گرفتاری در دنیای مادی دارد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و اجتماعی پیچیدهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'میکده' و 'اسیر سرمست' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۶۹۵ - ای کرده ز یاد ما فراموش
ای کرده ز یاد ما فراموش
حیف است مکن وفا فراموش ۱
با حرف تو حرفها اراجیف
با یاد تو یادها فراموش ۲
یکبار به سوی خود نگاهی
پرکرده ای از خدا فراموش ۳
شرمندگی از وفا نداریم
داریم دلی جفا فراموش ۴
ای کرده به رغم دوستداری
یکباره ز حال ما فراموش ۵
کردیم برای خاطر تو
بیگانه و آشنا فراموش ۶
در میکده ها اسیر سرمست
ما را مکن از دعا فراموش ۷
حیف است مکن وفا فراموش ۱
با حرف تو حرفها اراجیف
با یاد تو یادها فراموش ۲
یکبار به سوی خود نگاهی
پرکرده ای از خدا فراموش ۳
شرمندگی از وفا نداریم
داریم دلی جفا فراموش ۴
ای کرده به رغم دوستداری
یکباره ز حال ما فراموش ۵
کردیم برای خاطر تو
بیگانه و آشنا فراموش ۶
در میکده ها اسیر سرمست
ما را مکن از دعا فراموش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۴ - از قدش جلوه انتخاب فروش
گوهر بعدی:شماره ۶۹۶ - تا به کس روشن نسازم کفر ایمان بار خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.