خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و حالات روحی و عاطفی خویش سخن می‌گوید. او از غم، شوق، ناامیدی و امید می‌گوید و از تأثیرات معشوق بر دل و جان خود یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شماره ۶۹۰ - صبا در نافه می غلطد ز گرد راه پابوسش
صبا در نافه می غلطد ز گرد راه پابوسش
حیا در پرده پنهان می شود از شرم ناموسش ۱
ز یاد چشم ترسایی به دل تبخاله ای دارم
که جوشد شور محشر از لب خاموش ناقوسش ۲
نمی داند زبان روشنایی شعله رازم
چراغ خلوت من تیره بختی گشته فانوسش ۳
سر کویی به غارت داد یاد کفر و ایمانم
که دل را در سجود آرد خیال آستان بوسش ۴
دل نومید را دیدم به کام خویشتن روزی
که دیدم چون اسیر از دیگران یکباره مأیوسش ۵
حیا در پرده پنهان می شود از شرم ناموسش ۱
ز یاد چشم ترسایی به دل تبخاله ای دارم
که جوشد شور محشر از لب خاموش ناقوسش ۲
نمی داند زبان روشنایی شعله رازم
چراغ خلوت من تیره بختی گشته فانوسش ۳
سر کویی به غارت داد یاد کفر و ایمانم
که دل را در سجود آرد خیال آستان بوسش ۴
دل نومید را دیدم به کام خویشتن روزی
که دیدم چون اسیر از دیگران یکباره مأیوسش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۹ - خداوندا مکن کس را شهید خنجر نازش
گوهر بعدی:شماره ۶۹۱ - کرده ام بسکه آرزوی خطش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
