شماره ۵۸۹ - عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند

عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند
شعله چون بیدار شد در بستر آتش می زند ۱

در قفس کرده است پرواز هوس پروانه را
تا شود آزاد بر بال و پر آتش می زند ۲

گه ز قرب وصل می سوزم گهی ازتاب هجر
هر نفس عشقم به رنگ دیگر آتش می زند ۳

پیش گرمیهای آه ما چراغ مرده ای است
برق بیحاصل که بر خشک و تر آتش می زند ۴

چون نسوزد از خیالش دل شب هجران اسیر
عکس او آیینه را بر اختر آتش می زند ۵