شماره ۵۴۰ - نیم داغ گلی تا هر دو رویم یک هوا سوزد

نیم داغ گلی تا هر دو رویم یک هوا سوزد
دلم در آتش خویی نمی سوزد که واسوزد ۱

دل پر آتشم در انتظار سوختن چون شد
که از مستی نداند داغ او را بر کجا سوزد ۲

غمت اقبال را همسایه خود کرد و می ترسم
گرفتار تو داغ از سایه بال هما سوزد ۳

ز رشکم سوختی لاف محبت واگذار ای دل
بده انصاف یک آتش تو را سوزد مرا سوزد ۴

چه می پرسی اسیر از آفت برق نگاه او
دل و جان کفر و ایمان سوخت تا دیگر که را سوزد ۵