خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که درباره گذر از کینه، بخشش، و عشق صحبت می‌کند. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گذر موج از آیینه و شعله از خرقه، تأکید بر رهایی از نفرت و رسیدن به صلح درونی و عشق دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک این متن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۵۲۵ - گر آسمان زکینه دیرینه بگذرد
گر آسمان زکینه دیرینه بگذرد
موج صفای سنگ ز آیینه بگذرد ۱
گر از پل شکسته ز دریا توان گذشت
مخمور هم ز می شب آدینه بگذرد ۲
دشمن به خون خویش تپد در سرای خویش
اما به شرط آنکه دل از کینه بگذرد ۳
گردد چراغ خلوت دلهای قدسیان
آهی که از مصاحبت سینه بگذرد ۴
گیرد جهان ز جوهر تجرید اسیر عشق
چون شعله گر ز خرقه پشمینه بگذرد ۵
موج صفای سنگ ز آیینه بگذرد ۱
گر از پل شکسته ز دریا توان گذشت
مخمور هم ز می شب آدینه بگذرد ۲
دشمن به خون خویش تپد در سرای خویش
اما به شرط آنکه دل از کینه بگذرد ۳
گردد چراغ خلوت دلهای قدسیان
آهی که از مصاحبت سینه بگذرد ۴
گیرد جهان ز جوهر تجرید اسیر عشق
چون شعله گر ز خرقه پشمینه بگذرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۴ - یاد چشمت سرگران تا چند از دل بگذرد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۶ - نه همین گرد ره شوق ز صرصر گذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
