شماره ۵۰۹ - خواب اگر پی به سرگریه شبگیر آرد

خواب اگر پی به سرگریه شبگیر آرد
صبح را بهر شفاعت به چه تدبیر آرد ۱

سبزه شد دود چراغ دل و بیداد هنوز
بر سرخاک منش دست به شمشیر آرد ۲

چون سراسیمه نباشم که به هر گردش چشم
صیدی از سایه مژگان به سر تیر آرد ۳

سیرگاهش لب جوی است و گلش سایه ابر
جز جنون آب و هوا را که به زنجیر آرد ۴

گر کند نشتر فصاد خیال مژه ات
خون افسرده برون از رگ تصویر آرد ۵

مشربم بین که به بزم عسس توبه اسیر
می خورم خون قدحی ساقی اگر دیر آرد ۶