متن حاضر یک گفتگوی نمادین است که در آن پیرمردی به فردی دیگر هشدار میدهد که به جای سرزنش دیگران، به خود بنگرد و اشتباهات خود را اصلاح کند. این متن بر اهمیت خودشناسی و پرهیز از سرزنش دیگران تأکید دارد و از فرد میخواهد که به جای تلاش برای تغییر دیگران، به اصلاح خود بپردازد.
این متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی است که درک آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کرده و از آن درس بگیرند.
نکوهش نکوهیده
که سر و روی ما سیاه مکن ۱
گفت، در خویش هم دمی بنگر
همه را سوی ما نگاه مکن ۲
این سیاهی، سیاهی تن نیست
جاه مفروش و اشتباه مکن ۳
با تو، رنگ تو هست تا هستی
زین مکان، خیره عزم راه مکن ۴
سیه، ای بیخبر، سپید نشد
وقت شیرین خود تباه مکن ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.