شماره ۴۱۷ - رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد

رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد
پژمردگی شکفته این گلستان مباد ۱

با صبحت یدان که مباد از برش جدا
از ناز طبع نازک او سر گران مباد ۲

پیغام خویش جز به خیالش نمی دهم
غیری بدین وسیله به او همزبان مباد ۳

جسم تو تب کشید و من از رشک سوختم
درد تو جز نصیب من خسته جان مباد ۴

غافل شدم زمانی و تب بر تو دست یافت
کز بیخبر اسیر تو نام و نشان مباد ۵